Nap Time Rocks!

Magaling, magaling [LP]

kung paano ginagawa ang mga icons na ganito, hindi ko alam. they’re good at what they do, or dahil din matagal na nilang ginagawa ito sa kultura ng mga Malay (which is predominantly Islamic pala).

ito so far ang pinakamataas na statue ng isang Hindu god na nakita ko sa Asya, na mukhang mas mahaba ang height kesa sa reclining Buddha ng Thailand (kung patatayuin). it stands at the foot of rock formations with sheer drops. hindi rin masyado kita sa tabi nito ang 270+ na steps paakyat sa cave na ginawang temple. hindi na ako nakapasok dahil hindi siya kasama sa itinerary namin at medyo nagmamadali na rin.

nakarating ka na ba sa Malaysia at nakita mo na rin ba ito?

—

Litratong Pinoy theme ngayong linggo: Magaling/Husay

Feb 2010 | right outside of KL, Malaysia | Canon EOS 400D Rebel Xti

When stooping to one’s level is a good thing

This is an article for Photo Nuts, found at Litratong Pinoy’s monthly tips and tricks section.

—

You might have heard that stooping to one’s level is never advisable. In conflicts, sure. But in photography, doing exactly that may just make all the difference between a normal photo and a good one.

Take for example when taking a picture of a toddler. I noticed that most of the members of Litratong Pinoy are parents. In fact, most of the time our subject are our kids!

So how do you take interesting photos that capture the nature of kids? How do you avoid making your picture look ordinary? I actually have 3 cardinal rules that I try to follow when taking photos, especially of children.

Rule #1: Stoop to their level

No, don’t scream and throw tantrums when they won’t pose for you. Get down on your knees, elbows, or tummy if need be, and then shoot away. You may be pleasantly surprised that a perspective at this level can turn out a good photo.

Take a look at photo #3. I initially took this one:

And then I realized it was really uninteresting, it was too long a shot (meaning it was too zoomed out), and the background (scaffolding) didn’t really work into the picture.

Rule #2: Move it!

Or rather, let them move. If the child is camera-shy, the best way to capture fun (and ‘innocent’) moments would be to let them do their thing. Make sure you’re prepared and then shoot away (sample photo #2). Saka na mag-delete ng pictures, pag na-upload na! You wouldn’t want to miss anything, so kuha lang ng kuha. Thank goodness for digital cameras, huh?

Also, don’t be afraid to run after them. That’s the fun part, isn’t it?

Rule #3: Messy and all

Details, details, details. The hair in the face, the ice cream on the nose, the icky soil and dirt on the hands. Minsan lang tayo maging bata, sabi nga. Zoom in, extreme close up (see sample photo #1). And this way too, you’ll get good depth of field (i.e., blurred background; make sure lang that the background is far enough).

—-

I’d love to share more, but I think this is getting too long. If you still have questions about this article/tips though, the whole of Team LP will be experts in that field Super thanks team LP for letting me be part of Photo Nuts!

I am yours, and you… [LP]

…ang part 2 next week na

—

Litratong Pinoy theme ngayong linggo: Sayo (Yours)
1/640sec | F7.1 | ISO 800 | 50mm | No flash
122509 | Bulacan | Canon EOS 400D Rebel Xti

Ito naman, manipis [LP]

ito naman, i’m sure alam mo na kung ano

katulad nung isang linggo, hindi yung subject ang gumalaw para lumabas ang ganitong effect. so, sure ka nang alam mo kung ano to?

—

Canon EOS400D Rebel Xti | 010110 | Bataan

Ito, makapal [LP]

na-figure out mo na kung ano to?

ang kasunod sa susunod na linggo na theme

—-

Dec 31 09 | Bataan

I am thankful for… [LP]

1..

2..

(better viewed in widescreen; click to view larger version)

3..

patawad dahil naipost ko na dati yung last 2 photos. pero yan lang kasi ang feel kong perfect pictures ng gusto kong ipagpasalamat sa taong nagdaan.

salamat, Lord.

–

Eastwood QC / Dimakya Is. Palawan | 2009 | Canon EOS 400D | postprocessed using Photoscape

World peace, bow [LP]

ang regalo na gusto kong matanggap mula kay God ay simple lang. mas magandang kinabukasan at buhay para kay Mia. as for all the children in the world who cannot have it on their own.

ikaw anong regalo gusto mo matanggap bukas?

happy holidays, everyone!

—

Litratong Pinoy theme this week: Regalo (gift)

EDSA Shangri-la | 121409 | Canon EOS 400d | F1.8 50mm 1/15sec | photo by my Dad | postprocessed by yours truly | creative shot directed by Mia herself =)

Twinkle twinkle, big tree [LP]

paskong pinoy para sa akin: lights, trees, sparkles, among so many other things. na hindi mawawala sa mga dekorasyon sa bahay. yun nga lang, paunti ng paunti ang naglalagay ng mga ganyan ngayon.

–

natuwa ako sa mga effects ng Photoscape, kaya ayan. =) (post edit: aging effect lang ang naidagdag sa photo na ito).

EDSA Shangri-la Hotel | 121409 | Canon EOS 400D | F2.5 50mm 1/80sec

Hindi lang ngayon [LP]

a song comes to mind: “sana ngayong pasko…”

ay may makaing masarap.

may bagong damit at tsinelas.

may pampagamot sa sakit, matutulugang maayos, at makapag-aral. marami sa mga batang lansangan dito sa Maynila, wala na rin halos inaasahan pang magandang kinabukasan.

samantalang ang iba sa atin, napakadaling itake for granted ang mga priveleges ng kahit kakaunting pera. kung itapon ang kinabukasan parang napakadali lang.

ang hiling ko hindi lang ngayong Pasko kundi habang buhay ay sana magamit ko ang mga biyayang bigay ng Diyos para makatulong sa iba. especially to kids who deserve so much more.

hiling ko din na sana kahit papaano ay may mainspire ako sa inyong mga babasa nito, nito, o nito na tumulong din sa mga tulad nila.

—

tema ngayong linggo sa Litratong Pinoy: Hiling (wish)

Canon EOS Digital Rebel XTI 400D | 102309 | www.flickr.com/morks/photos

Tags: Litratong Pinoy, street children, Virlanie foundation

it’s a sign! [lp]

…na gutom ka na. pag lumalabo na ang mata mo dahil sa gutom. at heaven-sent ang sign na to. =)

–

post-edit. na-realize ko lang, na imbis na mag-recycle ng litrato ngayong Huwebes, ay maglagay naman ako ng bago na mas makabuluhan.

para sa marami, sign lang ‘to ng isa sa mga sikat ng fastfood chains sa Pinas. pero para sa ibang bata, parang langit yan na dating tinitingala lang mula sa Binondo plaza. nakakapasok lang tuwing makikiinom or makiki-CR. nung dinala namin sila doon isang Sabado, di mo ma-imagine ang tuwa nila. simpleng burger, fries, spaghetti at sundae lang, akala mo piyesta talaga.

nakakaantig ng damdamin, lalo sa akin na may sariling anak. di ko matiis na ganoon ang buhay nila. ikaw, kung gusto mo tumulong, pwedeng pwede. nandito sila. naisulat ko na rin ang tungkol sa kanila.

—

Litratong Pinoy challenge this week: hudyat (signal, sign). and it’s back! 1 month din nagpahinga itong photo meme, but it’s back, bigger and better. sali na!

Sa mga pag-lakad ko… [lp]

marami na rin akong nakitang dahilan para ma-amaze ng todo sa gumawa nito. not like i’ve been around the world. lalo na siguro no? southeast asia palang nagalaan ko. shempre ok sana kung around the world someday, pero ok lang. lilibutin ko muna ang Pilipinas. promise ko yun sa sarili ko eh.

sa isa sa mga lakad ko recently, ito ang nakita ko.

at ito. wala ka nga lang makikita sa litrato, pero alam mo ba kung saan to?

nakarating ka na dito? grabe pala talaga pag nakapasok ka sa underground river na to. talagang ma-aamaze ka sa galing ng formations doon. isa talaga ang Palawan sa mga last frontiers of nature. alam niyo bang pwedeng mawala na yun in a few years’ time? binenta kasi ng gobyerno natin ang rights na idevelop ang pinakamahabang stretch ng beach sa Pilipinas na matatagpuan lang sa Palawan (nalimutan ko yung town, San Juan yata) para gawing Boracay II. haaay. yun lang ang masasabi ko.

kayo, ano ang pinaka-favorite niyong lakad?

—

salamat sa Admin ng LP para sa opportunity na makapag-share ng isa sa mga lakad ko dito sa Pinas. sakto talaga ang theme dahil gala talaga ako sana nagustuhan ninyo!

Tags: Litratong Pinoy, palawan, underground river

water [lp]

gusto ko talaga ng tubig.

lalo sa ganitong konteksto:

maganda kuhanan, nakaka-relax. ’nuff said.

–
tema ngayong linggo sa Litratong Pinoy: Basa

Canon EOS 400D. Baguio 2008 / PWN 2009.

Sale! [lp]

The Great Singapore Sale 2009, dito lang yan sa Singapore (san pa nga ba?)

lahat halos ng mga establishments na pinuntahan ko sa Sg ay may placard ng sale. kasi panahon ng GSS, hanggang July yata.

excited ako nung una pero nung nanghinayang nakong bilin yung isang pakay ko sa Sg, wala na. hehe. pagod lang kakalakad. pero ilang tips sa mga may balak pumunta anytime soon:

• must try ang cereal shrimps and pepper crab. sa No Signboard Seafood ko lang nakain yan, pero malamang sa ibang restaurants meron din. yaan lang orderin mo at rice, pwede na
• kailangan mo din kumain sa Makansutra or Gluttons Bay sa tabi ng Esplanade Mall. nandun lahat ng streetfood na masarap. must try and carrot cake at chicken wings
• mukhang favorite nila talaga ang chicken wings kasi lahat ng food establishments meron nun sa menu. masarap naman talaga
• IKEA! kailangan mo puntahan yun (bus 33, 64, o 195 depende kung san ka galing)
• bumili ng metro card kung walang tour guide at balak mo mag-ikot. 1 card lang for both train and bus rides. mas madali pagsakay-sakay
• at kailangan mo sakyan yung attraction rides sa Clark Quay

–

EOS 400D, cross-process. Sg, Jun2009.

Fate [lp]

imposible bang mangyari yung nababasa natin sa mga fairy tale books?

then the prince kissed the girl, they rode towards the sunset, and lived happily ever after...

gusto kong i-share ang isa sa mga short stories na sinulat ko nung 2006 tungkol sa proverbial ‘fate’. sana magustuhan ninyo. pagpasenshahan niyo na, kung madiskubre ninyo kung sino ang tinutukoy ko sa kwento. hehe. a girl can dream, sabi nga.

–

the tv fizzed and came to life. blurred images of girls with long hair and long legs filled the screen and made their statement that this is beautiful. I ignored them, quite content with my hair, and my legs, which have never failed me in the boys department so far. There have been misfortunes, but then, nobody’s perfect right? Except those girls on tv. Right. More »

Misyon [lp]

anong misyon mo sa buhay?

may ibang mga tao, ang gusto ma-conquer ang mundo.

may iba naman, kuntento nalang sa pagiging pawn or yung sunud-sunuran nalang sa agos ng panahon, ng tao, ng kahit ano. may mga tao lang talaga na walang ambisyon sa buhay.

but if there’s one thing i don’t like about a person, it’s when he/she decides to quit and then complains about it.

so ikaw, naisip mo na bang talaga ang misyon mo sa buhay?

–

Disclaimer: naipost ko na yata ito dati, pero hindi naman main feature, so pwede na siguro

Tema ngayong linggo sa Litratong Pinoy: Misyon

Canon EOS 400D. Dec 2008. Bul.