Nap Time Rocks!

the following is an edited transcript of a conversation with a good friend, g.
i don’t mean to be morbid, but we were both in the mood (he’s always like that) to talk about death and our own funerals

—

g: magpapakabait ka dude ha. ingat ka palagi.

me: tinatry ko naman

g: wag mong itry. mamamatay din tyo lahat someday.

me: alam ko yun…

g: kapag namatay ako may iiwan ako mga sulat for you. ikaw din meron.

me: grabe naman to.. bigay mo na sakin ngayon

g: nde pwede. kapg namatay na ako. nde nyo din ako makikita kapag namatay ako. icrecremate ako eh.

me: baduy.. sa bagay ako din pag namatay iccremate

g: 1st day ng death ko cremate ako kaagad. nde na ako iiembalm.

me: ah ganon.. pero ikaw number one fan ng embalming… saw your friendster profile. hehe

g: gusto ko maging embalmer pero ako ayaw ko emblam ako.

me: bakit naman? if your intentions were good, bakit hinde?

g: cool na job siya for me.

me: pero sa bagay wala na din namang use yun kung susunugin ka din naman diba?

g: oo. kahit na walang ng buhay parang masakit pa rin eh. nakakadeform pa yun formalin. nde mo na kamukha
yun nsa loob ng coffin eh after embalming.

me: oo nga, ive always thought it a little disgusting that dead bodies look bloated. ayoko din makita akong
ganun kaya gusto ko pacremate

g: totoo yan. pero bka idisplay ka pa bago ka icremate. ganun din. bat kailangan ka pa paglamayan sa burol na
nakahiga ka sa loob ng kahon.

me: nye nde na kaya. diba derecho na yun pag namatay ka?

g: yun iba dinedesplay na muna.

me: ako ayoko. it defeats the purpose of my being cremated

g: after ng display tsaka sunog. dapat the day itself kapag namatay ka sunog na. parang muslim sa kanila nde
sinusunog pero after they die, that day din libing na. papaliguan lang yun body tapos iwrap.

me: or pwede immediate family ko nalang makakita sakin, tapos cremate agad.

g: ganun nga.

me: eh kayo gusto nyo ba ko makita pa sa coffin? irerequest ko nalang.

g: ayaw. mapapaginipan kita nun. scary.

me: hahahaha. ako din, yoko kita makita pag patay na. id like to remember you as you are now.

g: onga eh. id rather see your urn na lang.

me: tapos picture na malaki. anong picture mo ilalagay mo pang display? baka ilagay nila sakin yung gradpic
ko.. eeew

g: pic ko. ewan ko kung may mailalagay ako.

me: ay gusto kong pic mo yung nasa crane ka..

g: haha. video wall na lang siguro tapos may kasama tugtog.

me: ay nakakaiyak naman yun. gusto mo ba kaming malungkot sa funeral mo?

g: gusto ko simon and garfunkel yun nagpeplay. happy moments ko naman eh. gusto ko yun funeral ni tom hanks sa philadelphia.

me: nde ko pa napapanood yun.

g: tapos may mga baby pics ko dun. pati video ng bata pa ako.

me: ok yan, parang kasal. pauso, pati sa funeral ginawan ng video wall. haha

g: tapos yun closing ng video ko may lalabos na caption. G—— J—— 1980-20XX… WHO LOVED AND WAS
LOVED. o kaya.. a man who loved with his whole heart and was loved.. yun tipong ganun.

me: tapos mags-standing ovation kami

g: haha

g: tapos pagkatapos ng video showing ng happy days ko bigla papasok video ko ng will and testament. present tense lahat yun pagsasalita ko. para ko lang kayo kinakausap ng real time.

me: grabe iyakan yan. ano papamana mo sakin?

g: 1 gram ng ash ko. hahahahahahahaha

me: kadiri ka g. id rather my ashes were thrown in the ocean or something clicheic like that

g: ako sa red sea yun ibang abo ko. yun iba iniisip ko pa.

me: sa mga lugar na di mo pa napuntahan.

g: sa euphrates pati sa tigris rivers gusto ko din. dun naman ako nagmula eh. The cradle of civilization

me: ay mangarap

g: tapos kung sino karelasyon ko kapag namatay ako kung gusto niya iuwi yun iba kung ashes then fine din. at least parte pa rin kme ng buhay ng isa’t isa

me: ayan ang cliche-ic haha

g: pero ihahalo niya sa pagkain niya. parang yun isang cult sa india. haha. yummy yun

me: nde kaya. dry yung pagkain.

g: ihahalo sa sinigang

me: kadiri. ayoko na